كرده دستور آنها را پذيرفته‌اند پس اين شخصيتها و تبليغها و پذيرفتن خود پيمانى است كه رهبرها و پيروانشان اشخاص مستحكم كرده‌اند براى پذيرفتن راههاى سعادت كه از اجانب خداوند بوسيله ى اشخاص در هر زمان به آنها ابلاغ شود و آخرين آنها هم راههاى سعادتى است كه دين اسلام آورده است . 2 - در آيت دوّم كلمات « بَعْدَ ذلِكَ » مىفهماند : آنهائى كه جزء پيمان بودند اگر پشت كردند البته منحرف هستند و اگر جزء پيمان نبودند يعنى براهنمائيهاى پيغمبران مطَّلع نشدند مشمول اين آيه نيستند . 3 - تسليم موجودات آسمان و زمين همان ارتباط آنها است بقانون كلَّى طبيعت كه بقدرت خداوند همه تحت آن فرمان هستند و كوچكترين تخلَّف از آن متصوّر نيست چه اعمال ارادى باشد كه در انسان است يا غير ارادى كه مطابق فهم مردم روز به كلمه ى « كرها » گفته شده است كه كارهاى غير ارادى باشد و در انسان و ديگر موجودات هميشه در جنبش و پيدايش است و اين مطلب به صورت پرسش ياد - آورى شده است براى اشاره به اين كه با اين تسليم تمام موجودات ، چرا شما مردم از جماد و گياه و حيوان هم بدتر هستيد كه باراده ى خود از قانون كلَّى آفرينش تخلَّف نموده پى چيز ديگر ميرويد . 4 - در جمله ى آخر آيه گفته شده است چگونه مىشود از دين خدا و قانون كلَّى آفرينش جدا بود با اينكه بازگشت بسوى خداوند است ؟ و اينطور جمله اشاره است به اين كه اين مطلب يقينى همه كس است كه پس از مرگ هم ارتباط شما از خداوند بريده نيست و معدوم نمىشويد و براى هميشه باقى هستيد پس چرا از تسليم بفرمان خدا سرپيچى مىكنيد ؟ .